Ιστορικό της Μονής 2017-11-04T23:51:30+00:00

Ιστορικό Ιεράς Μονής Αγίου Ραφαήλ

Στους Αγίους Νεοφανείς Μάρτυρες Ραφαήλ, Νικόλαο και Ειρήνη είναι αφιερωμένη η νέα και μεγάλη Μονή στον λόφο των Καρυών ή αλλιώς του Καλόγερου, η οποία βρίσκεται 14 χιλιόμετρα βορείως της πόλεως Μυτιλήνης.

Νέα στην ανέγερση, παλαιά όμως στην προϊστορία της. Όταν το 1964 ο μακαριστός Μητροπολίτης Μυτιλήνης Ιάκωβος Κλεομβρότου ανέθεσε στην Ηγουμένη Ευγενία Κλειδαρά, να αναστήσει Μοναστήρι στην τοποθεσία αυτή, υπήρχαν μόνο κάποιες πελεκητές πέτρες εδώ κι εκεί. Μα ο τόπος ευωδίαζε.

Οι Χριστιανοί της Θερμής και των γύρω χωριών κάθε Τρίτη της Διακαινησίμου (του Πάσχα), τελούσαν Θεία Λειτουργία κοντά σ’ ένα πρίνο, από παράδοση που είχαν παραλάβει πάππου προς πάππον, χωρίς να γνωρίζουν και το γιατί. Πολλοί όμως έβλεπαν κατά καιρούς έναν Καλόγερο να περιφέρεται στον τόπο αυτόν, πολλές φορές μ’ ένα θυμιατήρι στο χέρι και να χάνεται μέσα σε μια λάμψη.

Σύμφωνα με καταθέσεις και μαρτυρίες αξιόπιστων προσώπων, έλαβαν χώρα θαυμαστά γεγονότα, ενώ ο Άγιος, παρουσιαζόταν σε μικρούς και μεγάλους, άνδρες, γυναίκες, παιδιά, ευσεβείς και ασεβείς ακόμα, πότε σαν Ιερωμένος, πότε με άμφια ανωτέρου κληρικού και πότε σαν απλός Μοναχός αποκαλύπτοντας το όνομά του Ραφαήλ και την ημερομηνία του μαρτυρικού του θανάτου από τους Τούρκους στις 9 Απριλίου 1463, που ήταν τότε Τρίτη του Πάσχα. Από τις αποκαλύψεις που έκανε ο Άγιος Ραφαήλ, έχει ιστορηθεί ο βίος και το Μαρτύριό Του ως εξής:

Αρχικά ο Γεώργιος Λασκαρίδης (το κοσμικό του όνομα), μετά την εγκύκλιο μόρφωσή του, υπηρέτησε ως αξιωματικός και κατόπιν εκάρη Μοναχός (Ραφαήλ) και χειροτονήθηκε Ιερεύς, υπηρετώντας στον Άγιο Δημήτριο τον Λουμπαρδιάρη, στον λόφο του Φιλοπάππου, απέναντι από την Ακρόπολη Αθηνών. Μετέβη στην Κωνσταντινούπολη και προχειρίστηκε Αρχιμανδρίτης.

Λόγω της μορφώσεώς Του εστάλη σε Εκκλησιαστική αποστολή στην Γαλλία, όπου γνώρισε τον νεαρό Φοιτητή Νικόλαο, γόνο πλούσιας οικογένειας, ο οποίος καταγόταν από την Θεσσαλονίκη. Γοητευμένος ο νεαρός Νικόλαος από την προσωπικότητα του Αγίου Ραφαήλ τον ακολούθησε, επέστρεψε στην Ελλάδα και αφού εκάρη Μοναχός και χειροτονήθηκε Διάκονος, έγινε πιστός συνεργάτης του Αγίου Ραφαήλ. Κατά τον χρόνο άλωσης της Κωνσταντινουπόλεως, το 1453, βρισκόταν στην Θράκη.

Το επόμενο έτος έφυγαν πρόσφυγες από την Αλεξανδρούπολη και ήλθαν στην Λέσβο, που ήταν ακόμη ελεύθερη. Φθάνοντας στο λιμανάκι της Θερμής ζήτησαν πληροφορίες για κάποιο Ησυχαστήριο και τους υπέδειξαν τη Μονή Γενεθλίων της Θεοτόκου, πάνω στο Λόφο των Καρυών, όπου ασκήτευε τότε μόνος του ο Ρουβήμ.

Έτσι απαρτίσθηκε μικρή μοναχική Αδελφότης, με Ηγούμενο τον Ραφαήλ.

102_1552Όταν κατά το 1462 οι Τούρκοι κατέλαβαν από τους Γενουάτες και την Λέσβο, τον Απρίλιο του 1463, εξ αφορμής κάποιου κινήματος που έγινε στη Θερμή, οι κατακτητές οργίσθηκαν, οι Χριστιανοί φοβήθηκαν κι ανέβηκαν στο Μοναστήρι για να σωθούν. Οι Τούρκοι όμως επιτέθηκαν την Μεγάλη Παρασκευή, συνέλαβαν τον Ηγούμενο Ραφαήλ, τον Διάκονό του Νικόλαο, την οικογένεια του Προεστού και τον Δάσκαλο της Θερμής, ενώ οι υπόλοιποι πρόλαβαν να κρυφτούν στο βουνό.

Ακολούθησε το φρικτό μαρτύριο της Αγίας Ειρήνης, δωδεκάχρονης κόρης του Προεστού, του Διακόνου Νικολάου και του Ηγουμένου Ραφαήλ, όπως και των γονέων της Ειρήνης και του Δασκάλου.

Την επόμενη νύχτα οι Χριστιανοί ήρθαν και έθαψαν τον Άγιο Ραφαήλ στα ερείπια της καμένης Εκκλησίας και τους άλλους στο προαύλιο.

Μετά από Θείες υποδείξεις και οράματα, βρέθηκαν οι Τάφοι και τα λείψανα του Αγίου Ραφαήλ, του Αγίου Νικολάου και της Αγίας Ειρήνης. Η κάτω σιαγόνα του Αγίου Ραφαήλ βρέθηκε σε άλλο σημείο και όχι στον Τάφο του.

Βρέθηκαν επίσης μολυβδόβουλο του 14ου αιώνος, με Πατριαρχική σφραγίδα, τα ερείπια αρχαίου Χριστιανικού Ναού και το Αγίασμα.

Στις ανασκαφές που ακολούθησαν, ήρθαν στο φως και άλλα ευρήματα, ανάμεσα στα οποία Εγκόλπιο Αρχιερατικό του 14ου αιώνος, τα τίμια Λείψανα της Ηγουμένης Ολυμπίας, που μαρτύρησε το 1235, έτος κατά το οποίο πειρατές κατέστρεψαν την παλαιά Ιερά Μονή της Παναγίας, που προϋπήρχε, άγνωστο από πότε, στον τόπο αυτό.

Όταν ο αείμνηστος Μητροπολίτης Ιάκωβος Κλεομβρότου διεπίστωσε πως οι αποκαλύψεις επαληθεύτηκαν στο ακέραιο, θέλησε να γίνει στον τόπο αυτό Ιερά Μονή. Έτσι με απόφαση του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων ιδρύθηκε Ιερά Γυναικεία Μονή του Αγίου Ραφαήλ (29-9-1962). Το δε Οικουμενικό Πατριαρχείο με την από 11 Σεπτεμβρίου 1970 Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη κατέταξε μεταξύ των Αγίων της Ορθοδόξου Εκκλησίας τον Ηγούμενο Ραφαήλ, τον Διάκονο Νικόλαο και την Παρθενομάρτυρα Ειρήνη, ορίζοντας να τιμάται η μνήμη τους την Τρίτη της Διακαινησίμου.

gallery_34c6a663Σχετικά με τις αποκαλύψεις του Αγίου Ραφαήλ γράφει η Ηγουμένη Ευγενία στο βιβλίο της «Ιστορικό Ιεράς Μονής Αγίου Ραφαήλ», σ. 59:

«Συχνά με ρωτούν πως βρέθηκα σ’ αυτόν τον Ιερό τόπο. Θα αναφέρω έστω και λίγα σε γενικές γραμμές από τα αναρίθμητα γεγονότα που έζησα, για την δόξα των Αγίων.»

Ήμουν Ηγουμένη στη Χίο στην Ιερά Νέα Μονή και στο Μοναστήρι της Αγίας Σκέπης. Είχα πάρει άδεια από τον Μητροπολίτη Χίου Παντελεήμονα Φωστίνη και από τον Γέροντα Κορνήλιο και πήγα στα Βριλήσσια των Αθηνών να κτίσω μία Εκκλησία της Αγίας Μαγδαληνής που την είχα προστάτιδά μου.

Την ημέρα που επρόκειτο να πάρω την άδεια από την Αρχιεπισκοπή για το κτίσιμο της Εκκλησίας παρουσιάστηκε ο Άγιος Ραφαήλ και μου είπε:

«Δεν θα πραγματοποιήσεις το σχέδιό σου, δεν θα κτίσεις τώρα την Εκκλησία, γιατί σε προορίζω Ηγουμένη για το Μοναστήρι μου».

Η επισφράγιση δε του θελήματος του Αγίου ήταν η επιστολή που έλαβα από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μυτιλήνης κ. Ιάκωβο Κλεομβρότου που μου έγραφε:

«Διά μέσου εμού του ταπεινού Επισκόπου Μυτιλήνης σας προσκαλούν οι Άγιοι, και δια μέσου πολλών άλλων προσώπων, να αναλάβετε ως Ηγουμένη το Μοναστήρι των Καρυών, που θα γίνει Γυναικεία Μονή».

Κι έπειτα από ένα συγκλονιστικό όραμα που είδα μια αυγή, την ίδια μέρα βρέθηκα στον τόπο αυτόν. Παρουσιάστηκε ο Άγιος Ραφαήλ ολοζώντανος και μου είπε:

«Έλα σου λέω».